Zelfstandig op kamp met diabetes type 1

Diabetes kamp en loslaten

Xander is sinds zijn diagnose diabetes type 1 niet meer uit logeren geweest. Vriendjes kwamen bij ons logeren. Voor Xander en ons betekende dit dat het diabetesmanagement onveranderd doorging. We hadden geen ervaring met het overdragen van de verantwoordelijkheid aan een ander tijdens de nacht. Kamp leek nog een ver van ons bed show. Dit veranderde toen Xander op scouting ging.

Scouting

Xander is in september 2020 op scouting gegaan. Hij is graag buiten, verzamelt van alles en knutselt graag. Scouting past dan ook goed bij hem. In het najaar was op het honk in onze woonplaats het eerste weekendkamp. Zoals je zal begrijpen wilde hij daar graag naar toe.

Natuurlijk wilden wij ook graag dat hij mee kon doen. Maar de verantwoordelijkheid voor de zorg voor een kind met diabetes wil niet iedereen op zich nemen. Tot onze verrassing bleek dit geen enkel probleem.

infograph voeding

Goed voorbereid op kamp

De kampleiding wilde graag zoveel mogelijk zelf verzorgen. Ze begonnen op tijd met de voorbereidingen. Vooraf hebben we doorgenomen waar ze rekening mee moesten houden. Zowel op het gebied van diabetes als op het gebied van voeding.

Om de dagelijkse omgang met diabetes eenvoudiger te maken hebben we een koolhydraatarme, eiwitrijke leefstijl. Er wordt met omelet ontbeten. De lunch bestaat uit proteïne brood met hartig beleg. Dit vullen we aan met rood fruit of rauwkost en noten. Het avondeten bestaat uit 300 tot 400 gram groenten en gemiddeld 125 gram vlees.

De kampleiding vond het geen enkel probleem om rekening te houden met onze koolhydraatarme leefstijl. Ze bedachten zelf avondeten dat eenvoudig voor Xander aan te passen was. Voor hem werd de tortilla van tarwemeel vervangen door een omelet. De vulling van gehakt, groenten en kruiden bevatte weinig koolhydraten en de salade kon hij ook gewoon eten. Met het meten en spuiten hebben we die eerste keer wel geholpen.

’s Avonds was er een groot kampvuur. Daar gingen ze marshmallows roosteren. Thuis hebben we suikervrije marshmallows gemaakt. Marshmallows maken is met dit recept eenvoudiger dan we hadden gedacht. Die avond heeft hij lekker zitten smullen.

Ontdekkend leren

Bij scouting leer je door te doen. De rol van volwassenen is om te stimuleren, motiveren en begeleiden. Dit is een aanpak die erg aansluit bij Xander en onze manier van opvoeden. Tijdens dit kamp leerden we allemaal wat. Voor ons was de belangrijkste les dat anderen de zorg prima van ons kunnen overnemen. Wij moesten leren loslaten.

Iedereen was het erover eens dat dit weekendkamp goed was verlopen. Daardoor was er geen belemmering voor het zomerkamp.

Een goed begin is het halve werk

Een aantal weken voor het zomerkamp hebben we samen een plan gemaakt. Xander wilde met ondersteuning van de leiders zelf het meten en spuiten doen. Ze zouden mij bellen voor het insuline advies.

De aanpak van zo’n kamp is super gestructureerd en georganiseerd. Ruim van tevoren wordt er een menu opgesteld en een activiteitenplan gemaakt. De leider die verantwoordelijk was voor het menu deed zelf voorstellen om de maaltijden koolhydraatarm aan te passen. Ik was verbluft hoe goed hij dat deed. Door zijn voorstel aan te vullen met mijn ideeën en een aantal eigen producten mee te geven, hadden we in ‘no time’ een koolhydraatarm maaltijdplan voor Xander klaar. 

Voor vertrek kon ik de macronutriënten berekenen en een indicatie maken van de benodigde hoeveelheid insuline. Onder strikte geheimhouding kreeg ik ook het activiteitenplan. Daardoor kon ik bij het insuline advies rekening houden met het effect van bewegen op de bloedsuikerwaarden.

Een week op kamp toch wel spannend

Ondanks alle goede voorbereidingen, het vertrouwen in de zelfstandigheid van Xander en de kwaliteiten van de leiders was het voor ons toch spannend. Direct nadat we hem hadden gebracht was het eerste moment dat Xander zelf zou meten en spuiten. We waren nog aan het einde van de straat. Klaar, om indien nodig, bij te springen.

Het verliep vlekkeloos. Zijn waarde was op dat moment 10 mmol. Daaruit bleek gelijk dat Xander het ook spannend vond. Het is de hoogste waarde geweest van de hele week. Gedurende het kamp heeft hij 38% van de tijd waarden gehad tussen de 4-6.5 mmol. Door het bewegen en het weglaten van noten en rauwkost bij de lunch waren er wel een paar keer waarden tussen de 3-4 mmol. Dit wist Xander zelf goed op te lossen met dextro. 

Stiekem snoepen

Tijdens een kamp wordt er stiekem gesnoept en gekeet op de slaapzaal. Van tevoren hadden Xander en ik daar een plannetje voor gemaakt (sorry leiding). Normaal snoep wat andere kinderen bij zich hebben kan hij niet probleemloos eten. En niets is zo moeilijk als anderen zien snoepen en niet mee kunnen doen. Daarom hebben we besloten een zakje suikervrije drop in zijn tas te (ver)stoppen.
Zo kon hij gewoon meedoen en zelfs uitdelen. 

Trots

Vol trots hebben we op vrijdag Xander opgehaald. Hij was moe. Hij zat boordevol verhalen over alles wat hij had meegemaakt. Hij vertelde enthousiast over de prestaties die hij had geleverd, 10 km hiken op een dag en lange afstanden fietsen. Diabetes kwam in zijn verhalen niet voor. 

Op het moment dat wij vertelden hoe trots we op hem waren en vroegen; ’hoe het was, als je diabetes hebt en op deze manier op kamp gaat’ was zijn reactie;

‘Ik heb me geen moment anders gevoeld’


Corine Heijneman is moeder van twee kinderen met diabetes type 1.

Xander werd in december 2018 op de leeftijd van 6 jaar gediagnosticeerd en Amber kreeg, op vijftienjarige leeftijd, in de zomer van 2019 dezelfde diagnose. Met ondersteuning van hun medische team managen ze de diabetes volgens de leefstijlmethode van de Amerikaanse arts Bernstein. 

Hun ervaring en verhaal mag niet worden opgevat als medisch advies. De auteur en Je Leefstijl Als Medicijn aanvaarden geen aansprakelijkheid voor besluiten over de behandeling van ziekten die op basis van de informatie in dit artikel zijn genomen.

Indien u overweegt over te stappen naar deze leefstijlmethode bespreek dit dan met uw arts.

Verder lezen?